با وجود پر مهرت و نگاه گرمت دنیایی از پاكی و صفا برایم به ارمغان آوردی،
خوب من برای توصیف مهربانیهایت واژهها یاری نمیدهند.
چرا كه تو خود قاموس مهربانی هستی
و من خوشحالم كه سالی دیگر بر عمر زندگی و عشق مشتركمان افزوده شد.
|
زندگي پر شدن ثانيه هاست لحظه لحظه با عشق
|
|
دوشنبه نوزدهم دی 13908:22به قلم: دو عاشق ™
تو را دوست دارم
در این باران میخواستم تو در انتهای خیابان نشسته باشی من عبور کنم و سلام کنم
یکشنبه هجدهم دی 139013:27به قلم: دو عاشق ™
به نام آنکه ابرها را می گریاند تا گلها بخندند
چهارشنبه چهاردهم دی 139013:12به قلم: دو عاشق ™
گلهای قالی را چیدم و در گلدان گذاشتم
فرش شدم با نقش خاک و آغوشم را برای برگهای رنگارنگ باز کردم پاییز بر سینه ام نشست در خونم رسوخ کرد گیسوانم رنگین شدند و دامن پیراهنم را طبیعت گلدوزی کرد. آنگاه باد مرا به رقص خود خواند و من چرخیدم چرخیدم چرخیدم تا زمستان شدم و دلتنگ باریدم بر تو
دوشنبه دوازدهم دی 139013:38به قلم: دو عاشق ™
گاهی مثل باران
باید بارید زندگی بخشید طراوت داد .... و رفت ....
پنجشنبه هشتم دی 139010:24به قلم: دو عاشق ™
زودتر بیا
من زیر باران ایستاده ام و انتظار تو را می کشم. چتری روی سرم نیست می خواهم قدم هایت را،با تعداد قطره های باران شماره کنم تو قبل از پایان باران می رسی یا باران قبل از آمدن تو به پایان می رسد؟ مرا که ملالی نیست حتی اگر صد سال هم زیر باران بدون چتر بمانم نه از بوی یاس باران خورده خسته می شوم نه از خاکی که باران غبار را از آن ربوده است. هر وقت چلچله برایت نغمه ی دلتنگی خواند و خواستی دیوار را از میان دیدارهایمان برداری بیا من تا آخرین فصل باران منتظرت می مانم. سه شنبه ششم دی 13909:18به قلم: دو عاشق ™
چترها را باید بست.
فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد.
سه شنبه ششم دی 13909:6به قلم: دو عاشق ™
دوباره تنهایی ... دوباره سکوت .... دوباره من و یک دنیا خاطره ....
یکشنبه چهارم دی 139012:35به قلم: دو عاشق ™
تمام می شود
تمام ناگفته های من فقط چند نقطه چین باقی می ماند تا حرف های سادگی هایم را دوباره تکرار کنی جمعه دوم دی 139010:36به قلم: دو عاشق ™
یلدا یعنی یادمان باشد که زندگی آنقدر کوتاه است که یه دقیقه بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت
چهارشنبه سی ام آذر 139019:17به قلم: دو عاشق ™
|
 تقديم به تمامي آناني که هنوزهم تکه اي از آسمان در چشــمانشان جرعـه اي از دريا در دستانشان و تجسمي زيبا از خاطره ايثار گلهاي سرخ در معبد ارغواني دلهــايشان به يادگارمانده است نخستين چکه ناودان بلند يک احساس را درقالب کلامي از جنس تنفس باغچه هاي معصـوم ياس به روي حجم سپيـــد يک وبلاگ مي ريزم و آن را با لهجه همه پروانه صفتهاي اين گيتـي بي انتهابه آستان نيلوفري تمامي دلهاي زلال هديه مي کنم. درپناه خالق نيلوفرهامهربان وشکيبابمانيد. چند خطيست از نوشته هاي دل تنهاي من براي تو  |
